Avropanın avtomobil sənayesində dərinləşən böhran artıq təkcə istehsalçıları deyil, bütövlükdə qitə iqtisadiyyatını təzyiq altında saxlayır.
Redaksiya xəbər verir ki, Volkswagen ümumilikdə 100 min iş yerinin ixtisarını razılaşdırıb. Almaniyada dörd zavodun gələcəyi qeyri-müəyyən olaraq qalır, şirkətin istehsal gücü isə satışlarını təxminən 500 min avtomobil üstələyir.
Avropada avtomobil istehsalı 2017-ci ildəki pik səviyyə ilə müqayisədə 20–25 faiz azalıb. ZF Almaniyada 14 minədək iş yerini ixtisar etməyi planlaşdırır. BMW-nin əməliyyat mənfəəti pandemiya dövründən bəri ən aşağı səviyyəyə enib, Mercedes-Benz, Renault və Stellantis isə xərcləri azaltmağa çalışır.
Avtomobil sektoru Avropada təxminən 1 trilyon avroluq ÜDM yaradır və 13 milyon iş yerini dəstəkləyir. Zavodların zəifləməsi polad, şüşə, plastik, kimya, çip, maşınqayırma və logistika sektorlarına da birbaşa təsir göstərir.
Xüsusilə Almaniyada avtomobil istehsalındakı hər azalma təchizat zəncirinin bütün pillələrinə yayılır. Daha az avtomobil istehsalı daha az transmissiya, oturacaq, metal hissə, alət, dəmir yolu daşınması və vergi gəliri deməkdir.
Sənayenin vəziyyətini yüksək enerji xərcləri də ağırlaşdırır. 2025-ci ildə Aİ-də enerji tutumlu sənaye üçün elektrik enerjisinin orta qiyməti ABŞ səviyyəsindən iki dəfədən çox, Çinlə müqayisədə isə 50 faizdən artıq yüksək olub.
Elektrikli avtomobillərə keçid də istehsalçılar üçün əlavə maliyyə yükü yaradıb. Şirkətlər bir tərəfdən daxiliyanma mühərrikli modellərə sərmayəni davam etdirib, digər tərəfdən isə batareya texnologiyaları və yeni elektrik platformalarına milyardlarla avro yatırıb.
Bununla yanaşı, şarj infrastrukturu və dövlət subsidiyalarının qeyri-bərabər inkişafı, elektrik avtomobillərinin yüksək qiyməti və zəif tələb səbəbindən bir sıra zavodların istehsal gücü tam istifadə olunmur.
Çin istehsalçıları artıq Aİ avtomobil bazarının 9 faizindən çoxunu tutur. Digər tərəfdən, ABŞ tarifləri Avropa avtomobillərinin ixracına əlavə təzyiq yaradır.
Bu səbəbdən avtomobil sənayesindəki böhran təkcə istehsalçıların deyil, Avropanın sənaye istehsalı, ixracı, məşğulluğu və istehlak xərclərinin də zəifləməsi riskini artırır.