ABŞ və İsrailin İrana qarşı həyata keçirdiyi zərbələr fonunda Vaşinqton yenidən rejim dəyişikliyi məsələsi ilə üzləşir. Bu məsələ, 1953-cü ildə İrandakı hadisələrdən İraq və Əfqanıstana qədər uzanan keçmiş müdaxilələrin təsiri altında formalaşıb.
Redaksiya məlumat verir ki, son hadisələr ABŞ-nin xarici siyasətindəki uzunmüddətli strategiyaları və bu strategiyaların nəticələrini yenidən gündəmə gətirib. Rejim dəyişikliyi siyasəti, bir tərəfdən bəzi hallarda qısa müddətli sabitlik gətirsə də, digər tərəfdən regionda uzunmüddətli münaqişələrə və qeyri-sabitliyə səbəb olub.
Keçmişdə İranda baş vermiş hadisələr, xüsusilə 1953-cü ildə Məhəmməd Müsəddiq hökumətinin devrilməsi, bu mövzunun mühüm bir tarixi nümunəsidir. Bu hadisə, xarici güclərin daxili siyasətə müdaxiləsinin mürəkkəb nəticələrini göstərmişdir. Daha sonra İraq və Əfqanıstanda həyata keçirilən rejim dəyişikliyi cəhdləri də oxşar nəticələrə gətirib çıxarmış, bu ölkələrdə uzunmüddətli qeyri-sabitlik və humanitar böhranlar yaratmışdır.
Hazırkı vəziyyətdə, ABŞ-nin İrana qarşı tətbiq etdiyi siyasətlər, bu tarixi təcrübələri nəzərə alaraq diqqətlə qiymətləndirilməlidir. Rejim dəyişikliyi strategiyasının tərəfdarları, bunun İranın daxili siyasətini dəyişdirəcəyini və regionda təhlükəsizliyi artıracağını iddia edirlər. Lakin tənqidçilər, bu cür siyasətlərin daha böyük münaqişələrə yol aça biləcəyi və humanitar fəlakətlərə səbəb ola biləcəyi barədə xəbərdarlıq edirlər.
Niderlandın Haaqa şəhərində keçən il keçirilən etiraz aksiyası zamanı keçmiş İran monarxlarının portretləri ilə yanaşı, Rza Pəhləvinin də şəklinin yer aldığı posterin nümayişi, İranda daxili siyasi qüvvələrin mövcudluğunu və xarici dəstəyin rolunu göstərir. Bu cür hadisələr, İrana qarşı aparılan siyasətlərin daxili və xarici amillərin qarşılıqlı təsirini əks etdiyini bir daha təsdiqləyir.
