Yaş ilerledikçe insanlar başkalarının sorunlarına farklı tepkiler verirler: bazıları daha açık olur ve yardım etmeye eğilim gösterirken, diğerleri daha sert ve mesafeli davranır. Uzmanlara göre, bu fark, insanın hayatı boyunca yaşadığı kayıpları nasıl yorumladığıyla ilgilidir.
Stanford Üniversitesi'nin uzun süreli araştırması, yaşlı insanların genel olarak başkalarına yardım etmeye daha yatkın olduğunu göstermektedir. Ancak diğer araştırmalar zıt bir eğilimi de kaydetmektedir: bazı insanlar yaşlandıkça daha kapalı ve kontrolcü olurlar. Bilim insanları, temel farkın kayıpların miktarında değil, onların nasıl algılandığında olduğuna inanıyorlar.
Bilim insanlarına göre, kayıpları kendini "küçülten" bir süreç olarak algılayan insanlar hayatlarını daha sert bir şekilde yönetmeye çalışır, daha fazla kontrol oluşturmaya ve kaybettiklerini korumaya eğilimli olurlar. Aksine, kayıpları değişim ve yeni bir fırsat olarak görenler daha açık olur ve daha cömert davranırlar.
Uzmanlar, aynı hayat olaylarını yaşayan iki insanın tamamen farklı psikolojik sonuçlara varabileceğini belirtiyorlar. Davranışın temelini olayların sübjektif yorumu belirler.
Araştırmacılar "kontrol paradoksu"na da dikkat çekiyorlar. Her şeyi kontrol etmenin belirsizlikle mücadelede yardımcı olduğu düşünülse de, aşırı kontrol ters etki yaratabilir ve sosyal ilişkilerin zayıflamasına, yaşam kalitesinin düşmesine neden olabilir.
Aynı zamanda Singapur Ulusal Üniversitesi'nin araştırmaları, insanların yaşlandıkça genel olarak daha cömert olmaya eğilimli olduğunu göstermektedir. Bu durum, deneyimin sınırlı bir kaynak olarak değil, bilgi ve anlayış kaynağı olarak algılanmasıyla açıklanmaktadır.(lent.az)