Bitcoin-in institusional investorlar üçün "gizli vergi"si: Gəlir əldə etmədən HODL etmək çətinləşir
Bitcoin, milyonlarla insan üçün kapital nəzarətindən, mərkəzləşdirilmiş vasitəçilərdən və mərkəzi bankların dəyərsizləşdirməsindən azadlıq simvolu olsa da, institusional investorlar üçün bu, o qədər də sadə deyil. Bitcoin saxlamaq, əslində, davamlı və ölçülə bilən xərclərlə müşayiət olunur ki, bu da zamanla dəyəri aşındırır.
Redaksiya məlumat verir ki, bu, Bitcoin-in "gizli vergisi"dir – rüsumlardan, sığorta xərclərindən, mühasibatlıq sürtünməsindən və fürsət dəyərindən irəli gələn mənfi gəlirdir. Fərdi investorlar üçün bu, aradan qaldırıla bilər və ya dözülə bilər, lakin böyük portfelləri idarə edən, etibarlı üçüncü tərəflərə güvənən və etibarnamə mandatları ilə bağlı olan institutlar üçün bu "gizli vergi"ni görməmək getdikcə çətinləşir.
İnstitusional investorlar, pərakəndə istifadəçilərdən fərqli olaraq, tez-tez Bitcoin-i aparat cüzdanında özləri saxlaya bilmirlər. Onlar uyğunluq, audit və təhlükəsizlik üçün tənzimlənən qəyyumların xidmətlərindən istifadə edirlər. Bu xidmətlər isə pulsuzdur. Qəyyum rüsumları adətən ildə aktivlərin 0,35% - 0,50% -i arasında dəyişir. Bu, böyük müştərilər üçün tez bir zamanda toplanır. Məsələn, 100 milyon dollarlıq Bitcoin mövqeyi, yalnız soyuq saxlama üçün ildə 350.000 ilə 500.000 dollar arasında xərc tələb edir.
Bitcoin-in institusional istifadəsinin əsas məqsədlərindən biri də uzunmüddətli dəyər artımından əlavə, onun təminat rolu oynamağıdır. Bitcoin, sahiblərinə mövqelərini satmadan likvidliyə çıxış imkanı verərək, dollar, stabilcoin və ya digər kriptovalyutalar almaq üçün istifadə edilə bilər. Lakin, Bitcoin-in təminat kimi effektivliyi onun sabitliyindən və əlçatanlığından asılıdır.
Bitcoin-in mənfi gəlirini kompensasiya etməyin əsas yolu gəlir əldə etməkdir, lakin bu, Bitcoin-in təminat kimi istifadəsini məhdudlaşdırır. İnstitutlar, Bitcoin-lərini faiz qazanmaq üçün borc verərsə, bu aktivlər adətən kilidlənir və daha borc üçün istifadə edilə bilməz.
Nəticə etibarilə, Bitcoin-in institusional investorlar üçün "gizli vergi"si, gəlir əldə etmək və ya likvidliyi təmin etmək arasında seçim etməyə məcbur edir. Lakin, infrastruktur inkişaf etdikcə, bu seçim aradan qalxa bilər. Yeni yanaşmalar, gəlir və faydalılıq arasında seçim etmək ehtiyacını azalda və ya tamamilə aradan qaldıra biləcək həllər təklif etməyə başlayır.
Fərid Əlizadə